Even stilstaan: 20 mei de verjaardag van mijn vader

Even stilstaan: 20 mei de verjaardag van mijn vader

Even een hele persoonlijke blog vandaag.

IMG_6626 10bl63f9_1_IMG_5942 IMG_9298

Vandaag zou mijn vader 64 jaar geworden zijn. Hij zou dan nog maar een jaartje hoeven werken en dan kon hij met pensioen. Helaas heeft hij dit niet mogen halen, mijn vader stierf 2,5 jaar geleden aan de gevolgen van een agressieve vorm van prostaatkanker. Mijn vader, mijn grootste voorbeeld…

IMG_4141 IMG_4142

Vandaag twee jaar terug hebben wij hem uitgestrooid, op zijn verjaardag. Hoewel hij op 7 oktober is overleden, hebben wij er bewust voor gekozen om pas een half jaar later mijn vader uit te strooien. Ik wilde hem uitstrooien, mijn laatste eerbetoon aan hem. Het was een heel raar gevoel, ik droeg mijn vader voor de laatste keer mee naar de boom en ondanks dat zijn as in een emmer paste, was het nog behoorlijk zwaar. We kozen voor ons gevoel de mooiste boom uit:) Ons gezin was erbij en daarnaast mijn oom (man van zijn overleden zus) en zijn jongste zus. Met mijn vaders as maakte ik een groot hart bij de boom, er werden rozen en tekeningen/ knutselwerkjes van de kinderen bijgelegd. De zon scheen, je hoorde wat vogeltjes fluiten en voor de rest was het heel rustig om ons heen. Een heel mooi en tegelijkertijd een heel verdrietig moment. Het allermoeilijkste was om weg te gaan. Met vragen als; blijft het as wel liggen en hoe lang dan? Besloot ik ieder jaargetijde een foto te maken en afgelopen kerst was de as een geworden met de natuur.

IMG_3128 fotos 043 DSC_9188

 

Naast de dag van zijn overlijden, wilden we ook ieder jaar op zijn verjaardag bij elkaar zijn. Vorig jaar gingen mijn moeder, zus en ik naar de plek en daarna uiteten. Dit jaar zijn we op de boot gaan brunchen met Pinksteren, omdat niet iedereen vandaag erbij kon zijn hadden we de dag vervroegd. En vandaag staan we er met de rest van het gezin bij stil. We gaan naar de plek, daarna naar mijn moeder en vanavond uiteten. Herinneringen ophalen, blij zijn met het feit dat wij met hem zoveel hebben mogen meemaken. En hijzelf ook, hij heeft genoten. Maar poeh… wat blijft het moeilijk! Het waarom daar sta ik niet meer bij stil, wat daar word ik alleen maar verdrietiger van en hierop is geen antwoord. Het doet zeer dat hij er niet meer is, niet meer mee kan maken wat wij mee maken. Niet meer samen kunnen lachen, praten, advies vragen, huilen en samen een Magnum eten… (vond mijn vader zo lekker 🙂 ) Maar ik ben dankbaar, dankbaar dat ik zo’n lieve vader heb gehad.

Mijn vader, de meest positieve man die ik kende, mijn voorbeeld… een prachtige man! We gaan er een mooie warme dag van maken!

IMG_3734



2 thoughts on “Even stilstaan: 20 mei de verjaardag van mijn vader”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *